Οι καλοκαιρινοι μήνες και ιδιαίτερα ο Αύγουστος είναι αδυσώπητος για την ελιά. Στις ζεστές μέρες του καλοκαιριού, τα ελαιόδεντρα υπομένουν, φορτωμένα με καρπό που μεγαλώνει αργά κάτω από τον ήλιο. Αυτή η περίοδος, που φαινομενικά δείχνει ήσυχη, είναι στην πραγματικότητα από τις πιο κρίσιμες για τον παραγωγό.
Η άρδευση είναι η πρώτη και πιο απαιτητική φροντίδα. Το δέντρο που “στρεσάρεται” από έλλειψη νερού σε κρίσιμες φάσεις της καρπόδεσης δεν ανακάμπτει εύκολα. Ούτε όμως και το δέντρο που πνίγεται από υπερβολικό πότισμα. Η ισορροπία απαιτεί παρακολούθηση, ιδανικά με αισθητήρες υγρασίας ή τακτικό έλεγχο της κατάστασης του εδάφους.
Ο δάκος είναι η μεγαλύτερη απειλή της περιόδου. Οι ζεστές, υγρές νύχτες δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξή του. Η έγκαιρη παρακολούθηση με παγίδες και η αντιμετώπιση στο σωστό στάδιο μπορεί να σώσει σημαντικό μέρος της παραγωγής.
Ο καθαρισμός του ελαιώνα δεν είναι απλώς αισθητικό ζήτημα. Τα ξερά χόρτα και τα υπολείμματα κλαδέματος που μένουν στον αύλειο χώρο του δέντρου αυξάνουν δραματικά τον κίνδυνο πυρκαγιάς. Η απομάκρυνσή τους προστατεύει όχι μόνο τον ελαιώνα, αλλά και τις γειτονικές καλλιέργειες και τη γύρω περιοχή.
Ο θρυμματισμός των κλαδιών λύνει δύο προβλήματα ταυτόχρονα: μειώνει τον κίνδυνο πυρκαγιάς και επιστρέφει πολύτιμη οργανική ύλη στο έδαφος. Το θρυμματισμένο υλικό λειτουργεί ως φυσικό λίπασμα που διατηρεί την υγρασία και βελτιώνει τη δομή του εδάφους στη ρίζα.
Τέλος, το καλοκαίρι είναι η ιδανική στιγμή για συντήρηση του εξοπλισμού, ώστε ο ψεκαστήρας, ο θρυμματιστής και τα αλυσοπρίονα να είναι έτοιμα για την πρώτη μέρα του τρύγου, χωρίς εκπλήξεις.
